در حسرت دیدار

یاب ای نیمه گمشده ام من سالهاست که در انتظار آمدنت

سر این جاده باریک و طولانی نشسته ام و ثانیه ها را به دست دقایق

و دقایق را به دست ساعتها و ساعتها را به روزها

و هفته ها و ماه ها و سالهامی سپارم ولی خبری از تو

پیدا نمی کنم نشانی یا رد پایی و اثری از تو نمی یابم

نمی دانم که چه ظا هری داری و از چه تباری هستی نمی دانم 

چگونه می آیی و مرا به نزد خودمی کشانی فقط می دانم که در

 رویای عشقبازی با تو که نیمه ای از خودم هستی روزها و شبهایم را 

می گذرانم و تمام وجودم را متعلق به تو می دانم و دوست دارم تو را نیز

 تا بینهایت از آن خود بدانم و از گرمای وجودت تن سرد خود را بیاسایم

 و در سایه سار پر مهرت عمر خویش را سپری کنم.

مرا دریاب ای نیمه گمشده ام که دیگر تاب ندارم چشمانم

 در امتداد این جاده خشکیده و دستانم سرد و بی رمق در پی دستان

 گرم و پر مهرت به لرزه در آمده است من زندگی را فقط در کنار

تو می فهمم و هیچ کس یا چیزی را مانع رسیدن به تو نمی دانم .

این نامه را برایت نوشتم با چشمان بارانییم که بخوانی و مژده

 سبز آمدنت را به من دهی و مرا از این تنهایی سرد و طاقت فرسا نجات  

دهی هر جا که هستی و هر که هستی و هر طور که می خواهی

بیا فقط بیا بیا و بیا و بیا و بیا و . . . 

   بیا بیا که سوختم ز هجر روی ماه تو

      تمام عمر دوختم دو چشم خود به راه تو

 کاش می شد با نگاه شاپرک عشق را بر آسمان تفهيم کرد 

 کاش می شد با دو چشم عاطفه قلب سرد آسمان را ناز کرد  

 کاش می شد با پری از برگ ياس تا طلوع سرخ گل پرواز کرد

عشق چیست؟عشق یعنی زندگی 

           عشق چیست؟عشق یعنی بندگی

                  عشق چیست؟عشق با تو بودن است

                         عشق چیست؟عشق بی تو مردن است

                                  عشق چیست؟عشق سراسر شور است

                                         عشق چیست؟عشق سراسرنور است

                      عشق چیست؟عشق یعنی عقل را از دست دهی

                     عشق چیست؟عشق یعنی جنون را سر دهی

                     عشق چیست؟عشق یعنی بودنم پهلوی تو

               عشق چیست؟ یعنی آنکه نروم از کوی تو

                       عشق چیست؟عشق یعنی خارها را گل کنیم

                             عشق چیست؟عشق یعنی که هوا را پل کنیم

                                عشق چیست؟عشق یعنی هستیم تنها تویی

                                   عشق چیست؟عشق یعنی مستیم تنها تویی

                          عشق چیست؟عشق یعنی سرنوشت یعنی سرشت

                      عشق چیست؟عشق یعنی که تو را با ید نوشت

              عشق چیست؟عشق یعنی گل شدن زیبا شدن

        عشق چیست؟عشق یعنی که من و تو ما شدن

                    عشق چیست؟عشق یعنی غصه را رها کنیم

                        عشق چیست؟دست خود را از غریبی وا کنیم

                         عشق چیست؟عشق یعنی دوستی و صلح و صفا

                                    عشق چیست؟یعنی که آن خاطرات ما دو تا

                               عشق چیست؟یعنی روحم از بدن بیرون بود

                       عشق چیست؟یعنی که باید مثال لیلی و مجنون بود

           عشق چیست؟عشق یعنی دیدنی بوییدنی

   عشق چیست؟می توان گفتا که عشق بوسیدن                      

           عشق چیست؟عشق یعنی عشق ساده عشق پاک  

                  عشق چیست؟یعنی که پای پیاده روی خاک

                         عشق چیست؟عشق یعنی تو کنار من شوی

                              عشق چیست؟یعنی تو دارو ندار من شوی

                                 عشق چیست؟عشق یعنی درد را درمان کنیم

                                 عشق چیست؟عشق یعنی نیکی و احسان کنیم

کاش می شد هیچ کس تنها نبود.

                  کاش می شد دیدنت رویا نبود...

 گفته بودی با تو میمونم ولی رفتی و گفتی که اینجا جا نبود...

سالیان سال تنها مانده ام، شاید این رفتن سزای ما نبود...

 من دعا کردم برای بازگشت، دستهای تو ولی بالا نبود...

بازهم گفتی که فردا میرسی ، کاش روز دیدنت فردا نبود

 اميد دارویی است که شفا نمی دهد ، اما درد را قابل تحمل می کند.

ديشب تو فكرت بودم كه يه قطره اشك از چشمام جاري شد........ از اشك پرسيدم چرا

اومدي؟؟ گفت آخه تو چشمات كسي هست كه ديگه اونجا جاي من نيست.

من نبردم از یاد لحظه ی زیبایی که تو من را به فراسوی نگاهت بردی ودر آن لحظه ی

 روییدن عشق من فقط غرق در آهنگ صدایت بودم ولی افسوس که بردی از یاد قلب تنها

وترک خورده من که فقط مال تو بود.

اگر کسي را دوست داشته باشي ،نمي توني توي چشم هاي اون زل بزني... نمي توني

دوريش را تحمل کني... نمي توني بهش بگي که چقدر دوستش داري... نمي توني بهش

بگي چقدر بهش نياز داري ... واسه همينه که عاشق ها ديوونه ميشن.

مرا اینگونه باور کن... کمی تنها ، کمی بی کس ، کمی از یادها رفته... خدا هم ترک ما کرده ،

خدا دیگر کجا رفته...؟! نمی دانم مرا آیا گناهی هست..؟ که شاید هم به جرم آن ، غریبی و

جدایی هست..؟؟؟

براي مرگ خود يک بهانه ميخواهم ... يک بهانه ي پوچ عاشقانه مي خواهم ... از غمي که

 می داني .. با تو بودنم مرگ است .. بي تو بودنم هرگز! .. اگر بهانه اين باشد .. من بهانه مي گيرم

و عاشقانه ميميرم.

زمان طولاني ميشودبراي کساني که غصه دارند.کوتاه ميشود براي کساني که شاد هستند

. دير مي گذرد براي کساني که منتظر هستند زود مي گذرد براي کساني که عجله دارند اما...

 اما ابدي ميشودبراي کساني که عاشق هستند.

هيچکس تنهاييم را حس نکرد لحظه ويرانيم را حس نکرد در تمام لحظه هايم هيچکس وسعت

حيرانيم را حس نکرد آن که سامان غزلهايم از اوست بي سر و سامانيم را حس نکرد.

از دور چه زيباست امواج آبيه عشق اما دريغ و افسوس چون مي رسي سراب است.

باز درکنار ان دریای مواج به اسمان مینگرم اسمان غرق در خون واتش است جنگی برپاست دریا جیغ سرداده از ترس به این سو وان سو می گریزد بعداز چند دقیقه صلح برقرار میشود ماه خنجر سیمینه ی خود رانمایان میکندیک یک ستاره ها به دور ماه جمع میشوند وطرفدار اویند ماه خواستار صلح است اما ابرهای سیاه پشت به ماه کرده صلح رابرهم میزنندشروع به ازردن ابرهای کوچک میکنند تاجایی که انها را به گریستن وامیدارند  دریا عصبی میشود جوش وخروش می کند ابرهای سیاه برای ارام کردن دریا و جلوگیری از شورش ان بارعدوبرق هولناکی دریارا می ترسانند امافایده ای ندارددریاباز میترسدوعصبانی است ابرهای ظالم توان ایستادگی ندارند صبح نزدیک است ابرهای سیاه مانند حرف های خط خورده در صفحه ی اسمان هستند که مشاطه صبح ان هارا با پاک کن زیبایی هایش پاک میکند .بعداز انها جشنی برپاست خورشید چراغ را روشن می کند دریا مانند ایینه ای صاف وزلال میشئد پرندگان به رقص درمیایند وخودرادرایینه میبینند به خود میبالندوسرود سر میدهند ماهی ها دست در دست هم داده بازی میکنندبعداز ان شب سیاه وهولناک این زیبایی های وصف ناپذیر چگونه ممکن است اما فقط غیرممکن است که غیر ممکن است بجز...

                                    نیست یاری که مرا یاد کند

 دیده ام خیره به ره ماند و نداد

                                    نامه ای تا دل من شاد کند

 خود ندانم چه خطایی کردم

                                 که زمن رشته الفت بگسست

در دلش جایی اگر بود مرا

                                   پس چرا دیده زدیدارم بست

                                               با وفا باشی جفایت می کنند

                                 مهربانی گر چه آیینی خوشست

            مهربان باشی رهایت می کنند

                        عاقبت بر عشق من خندید و رفت

 اشک بر چشمان سردم حلقه زد

                       بی مروت گریه ام را دید و رفت

چشم از من کند و دل از من برید

                        حال بیمار مرا فهمید و رفت

با غم هجرش مدارا می کنم

                     گر چه بر زخمم نمک پاشید و رفت

                   شبی غمگین شبی بارانی و سرد

                    مرا در غربت فردا رها کرد

                  دلم در حسرت دیدار او ماند

                مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

            به من می گفت تنهایی غریب است

                    ببین با من چه ها کرد

               تمام هستیم بود و ندانست

            که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

              و او هرگز شکستم را نفهمید

                اگر چه تا ته دنیا صدا کرد

سلام امیدوارم که حالتون خوب باشه،بازم یه شعر طولانی و تکراری ولی زیبا،من که خودم این شعر رو خیلی دوست دارم شب ها شاید بیش از 10بار این شعر رو  گوش می کنم.اگه می تونستم آهنگش رو براتون می ذاشتم.

وقتشه از عشق تو دل بکنم مثل تو که رو دلت پا میذاری 

میخوام این روز ها مال خودم باشم 

این مهم نیست که منو دوسم نداری دیگه فرقی واسه من نمیکنه

انگاری بود و نبودت یکیه تا بیام دوباره عاشقت بشم

میبینم پشت سرم تاریکیه

خوابه چشمامو حروم کردی رفیق گل میخواستم تو یه خوار بودی رفیق

من ساده تورو ناجی می دیدم تو واسم طناب دار بودی رفیق

بیچاره دل دیوونه من تورو نشناخته عبادت میکنه

داره ذره ذره میمیره ولی به ندیدن تو عادت میکنه

خوش به حال تو که عاشق نشدی منو بی بهونه تنها میذاری 

وقتشه دلم رو به دریا بزنم به جهنم که منو دوست نداری

                                               با وفا باشی جفایت می کنند

                                 مهربانی گر چه آیینی خوشست

            مهربان باشی رهایت می کنند

كاشكي پرنده پر نداشت

در سراشیبی تقدیر

   نام مرا 

   با نام تو تشنه کرده اند     

   و رفتنت را        

       بر دلم داغ نهاده اند           

دریغ         

             از دریایی که در چشمهایت نشسته است                  

              بی آنکه بخواهد                       

              آیینه ها را آبی ببیند                        

                      یادگار ردپای انتظارت آمدنت را دریاب                            

                    که تکرار آبی ترین زلال ها                         

               در پیوسته ترین اشتیاق های رسیده ی ابدیت                     

              تو را تداعی می کند                   

               برو به فکر من نباش                     

               برو به پای من نسوز                      

                 برو به فکر من نباش                      

                 من یه جوری سر میکنم                       

                  زندگی رو با سختیاش........ا                       

                با که درددل کنم؟                     

             با کسی که پرنده بود برام؟                 

            با کسی که اشیانه بود              

                دلم به چه خوش بود                 

             کاشکی  پرنده پر نداشت                 

          از پریدن خبر نداشت              

       درخت باغ آرزوش         

      دغدغه تبر نداشت           

نگات قشنگه وليكن يه كم عجيب و مبهمه

                                              من و گذاشتي و بازم يه بار ديگه رفتي سفر

 نمي دونم شايد سفر براي دردات مرهمه

                                                        تا وقتي اينجا بموني يه حالت عجيبيه

 من چه جوري واست بگم بارون قشنگ ونم نمه

                                                        هواي رفتن   كه كني واسه تو فرقي نداره

 اما به جون اون چشات مرگ گلاي مريمه 

                                                        آخرشم دق   مي كنم تا من و دوست داشته باشي

 مردن كه از عاشقيه يک دفعه نيست كه كم كمه

                                                       من نمي دونم تو چرا اينجور نگاهم مي كني

زير نگاه نافذت نگاه عاشقم خمه

                                                       مي پرسم از چشماي تو ممكنه اينجا بموني ؟

مي خندي و جواب مي دي رفتن من مسلمه     

                                                        برو به خاطر خودت اما به من قول بده

 هرجاي دنيا كه بري ديگه نشو مال همه   

                                               رسمه كه لحظه ي سفر يادگاري به هم مي دن

 قشنگ ترين هديه ي تو تو قلب من يه مشت غمه

                                                      شايد اين و بهم دادي كه هميشه با من باشه

حق با تو،تو راست مي گي غمت هميشه پيشمه

دلم میخواد بمیرم

شاید آروم بگیرم

بگیرم دستاتو تو دستهام

دلم برای کسی تنگ است
که چشمهای قشنگش را
به عمق آبی دریا می دوخت
و شعر های قشنگی چون پرواز پرنده ها می خواند
دلم برای کسی تنگ است
كسي كه خالي وجودم را از خود پر مي كرد
و پري دلم را با وجود خود خالي
دلم برای کسی تنگ است
کسی که بی من ماند
کسی که با من نیست
دلم برای کسی تنگ است
که بیاید
و به هر رفتنی پایان دهد
دلم برای کسی تنگ است
که آمد
رفت
...... و پایان داد
کسی ....
کسی که من هميشه دلم برايش تنگ می شود...

تقديم به همه كساني كه به عشق خود نرسيده اند

*** 

نشسته بود روي زمين و داشت يه تيكه هايي رو از روي زمين جمع مي كرد.
بهش گفتم: كمك نمي خواي؟ گفت:نه.
گفتم: خسته مي شي بذارخوب كمكت كنم ديگه.
گفت: نه خودم جمع مي كنم.
گفتم:حالا تيكه ها چي هست؟بد جوري شكسته معلوم نيست چيه؟
نگاه معني داري كرد و گفت:قلبم. اين تيكه هاي قلب منه كه شكسته. خودم بايد جمعش كنم
بعدش گفت : مي دوني چيه رفيق؟آدماي اين دوره زمونه دل داري بلد نيستن.
وقتي مي خواي يه دل پاك و بي ريا رو به دستشونبسپري هنوز تو دستشون نگرفته ميندازنش زمين و مي شكوننش......
ميخوام تيكه ها ش رو بسپرم به دست صاحب اصليش اون دل داري خوب بلده
 آخه مي دوني اون خودش گفته كه قلبهاي شكسته رو خيلي دوست داره
ميخوام بدم بهش بلكه اين قلب شكسته خوب شه.
تيكه هاي شكسته ي قلبش رو جمع كرد و يواش يواش ازم دور شد. و من توي اين
فكر كه چرا ما آدما دل داري بلد نيستيم موندم
دلم مي خواست بهش بگم خوب چرا دلت رو مي سپردي دست هر كسي؟
انگاري فهميد تو دلم چي گفتم. بر گشت و گفت: دلم رو به
دست هر كسي نسپردم اون براي من هر كسي نبود
گفت و اين بار رفت سمت دريا.................

نگات قشنگه وليكن يه كم عجيب و مبهمه

                                              من و گذاشتي و بازم يه بار ديگه رفتي سفر

 نمي دونم شايد سفر براي دردات مرهمه

                                                        تا وقتي اينجا بموني يه حالت عجيبيه

 من چه جوري واست بگم بارون قشنگ ونم نمه

                                                        هواي رفتن   كه كني واسه تو فرقي نداره

 اما به جون اون چشات مرگ گلاي مريمه 

                                                        آخرشم دق   مي كنم تا من و دوست داشته باشي

 مردن كه از عاشقيه يک دفعه نيست كه كم كمه

                                                       من نمي دونم تو چرا اينجور نگاهم مي كني

زير نگاه نافذت نگاه عاشقم خمه

                                                       مي پرسم از چشماي تو ممكنه اينجا بموني ؟

مي خندي و جواب مي دي رفتن من مسلمه     

                                                        برو به خاطر خودت اما به من قول بده

 هرجاي دنيا كه بري ديگه نشو مال همه   

                                               رسمه كه لحظه ي سفر يادگاري به هم مي دن

 قشنگ ترين هديه ي تو تو قلب من يه مشت غمه

                                                      شايد اين و بهم دادي كه هميشه با من باشه

حق با تو،تو راست مي گي غمت هميشه پيشمه

دلم میخواد بمیرم

شاید آروم بگیرم

بگیرم دستاتو تو دستهام

دلم برای کسی تنگ است
که چشمهای قشنگش را
به عمق آبی دریا می دوخت
و شعر های قشنگی چون پرواز پرنده ها می خواند
دلم برای کسی تنگ است
كسي كه خالي وجودم را از خود پر مي كرد
و پري دلم را با وجود خود خالي
دلم برای کسی تنگ است
کسی که بی من ماند
کسی که با من نیست
دلم برای کسی تنگ است
که بیاید
و به هر رفتنی پایان دهد
دلم برای کسی تنگ است
که آمد
رفت
...... و پایان داد
کسی ....
کسی که من هميشه دلم برايش تنگ می شود...

تقديم به همه كساني كه به عشق خود نرسيده اند

*** 

نشسته بود روي زمين و داشت يه تيكه هايي رو از روي زمين جمع مي كرد.
بهش گفتم: كمك نمي خواي؟ گفت:نه.
گفتم: خسته مي شي بذارخوب كمكت كنم ديگه.
گفت: نه خودم جمع مي كنم.
گفتم:حالا تيكه ها چي هست؟بد جوري شكسته معلوم نيست چيه؟
نگاه معني داري كرد و گفت:قلبم. اين تيكه هاي قلب منه كه شكسته. خودم بايد جمعش كنم
بعدش گفت : مي دوني چيه رفيق؟آدماي اين دوره زمونه دل داري بلد نيستن.
وقتي مي خواي يه دل پاك و بي ريا رو به دستشونبسپري هنوز تو دستشون نگرفته ميندازنش زمين و مي شكوننش......
ميخوام تيكه ها ش رو بسپرم به دست صاحب اصليش اون دل داري خوب بلده
 آخه مي دوني اون خودش گفته كه قلبهاي شكسته رو خيلي دوست داره
ميخوام بدم بهش بلكه اين قلب شكسته خوب شه.
تيكه هاي شكسته ي قلبش رو جمع كرد و يواش يواش ازم دور شد. و من توي اين
فكر كه چرا ما آدما دل داري بلد نيستيم موندم
دلم مي خواست بهش بگم خوب چرا دلت رو مي سپردي دست هر كسي؟
انگاري فهميد تو دلم چي گفتم. بر گشت و گفت: دلم رو به
دست هر كسي نسپردم اون براي من هر كسي نبود
گفت و اين بار رفت سمت دريا.................

ليلي نام ديگر آزادي

دنيا كه شروع شد زنجير نداشت خدا دنياي بي زنجير آفريد.

آدم بود كه زنجير را ساخت شيطان كمكش كرد .دل زنجير شد،عشق زنجير شد،دنيا پر از زنجير شد

 و آدم ها همه ديوانه ي زنجيري.خدا دنياي بي زنجير مي خواست نام دنياي بي زنجير اما بهشت است .امتحان آدم همين جا بود دست هاي شيطان پر از زنجير بود .

خدا گفت:زنجيرت را پاره كن شايد نام زنجير تو عشق است.

يك نفر زنجير هايش را پار كرد نامش را مجنون گذاشتند مجنون اما نه ديوانه بود و نه زنجيري

اين نام را شيطان براي او گذاشت شيطان آدم را در زنجير مي خواست .

ليلي مجنون را بي زنجير مي خواست . ليلي مي دانست خدا چه مي خواهد .ليلي كمك كرد تا مجنون زنجيرش را پاره كند ليلي زنجير نبود . ليلي نمي خواست زنجير باشد .

ليلي ماند ؛ زيرا ليلي نام ديگر آزادي است .